Vrijdag, zaterdag en zondag.
Na het opstaan een ontbijt idem als de lunch en het avondeten (amazonevis, rijst, bruine boontjes, salade van tomaat, komkommer en ui, maniok en een rasp van farinha) konden we onzebagage nog verder splitsen voor een nacht in het oerwoud. Maar eerst nog een wandeltocht door het amazonewoud om verteld te krijgen welke (medicinale) planten hier groeien. We hebben onder andere gezien hoe rubber gewonnen word,uit welke boom je water kunt tappen, medicijn tegen malaria, viks vapoureus bij hoodpijn en luchtwegen. Gelukkig gaat het elke dag beter met het portugees van Erik want onze engelstalige gids Nicky bakte er niet veel van. Silva (of heet hij nu Zè, of toch Jose uitgesproken als Gozè).
Na de lunch hebben we onszelf en de tassen klaar gemaakt voor slapen in de jungle. Ondertussen werden we van gids en reisgenoten gewisseld.Wij werden hier wel blij van want deze gids (Robert in Engels, Arnaldo voor Portugezen en zijn indianennaam zijn we weer vergeten, Ronaldo voor ons haha...) vertrouwden we meer.
Slapen in de jungle was wel even zwaar voor de kinderen. Op een constructie van boomtakken werd een blauw zeil gespannen en aan de stammetjes kwamen de hangmatten met muskietennetten gehangen. Helaas regende het heel hard net toen we naar osn 'kamp' liepen. Dus we waren drijfnat. Maar een douche in een waterval maakte destemming bij Nina en Luc weer wat beter. De gids slachte 2 kippetjes en legde zebij een vuur te roosteren.
Zaterdags hebben we kamp opgebroken en op weg naar Anavilihana estuaria kregen we te maken met regen, golven en wind. Reddingsvesten aan, we waren niet blij meer. Zelfs de gids niet. Gelukkig klaarde het na een tijd weer op en zijn we uiteindelijk rond 12 uur terug bij de lodge aangekomen. Hier hebben we alles op de hete planken te drogen gelegd want 's avonds zouden we weer door naar de natives. Gelukkigwerd het weer goed en losten we de medereizigers zodat we alleen met Arnaldo overbleven. De man en vrouw die wij bezochten wonen in een huis op palen. Vroeger hadden ze een maniokplantage maar nu kregen ze 'oldmans-money' en 'oldwomens-money'. Pensioen dus... Nina en Luc vonden dit ook heel aardige mensen en het vervelende gevoel van de ochtend loste al meer op. Omdat er niets was om mee te spelen hebben we een wedstrijdje bootjes bouwen gedaan. Erik en Nina tegen Luc en mij. Met gevonden materialen en de toevoeging van een touwtje van de man hadden we veel plezier. En zij weer om ons.
Arnaldo kookte een lekker kippotje met rijst en voor Nina komkommer met een gekookteitje. Slapen in een hangmat is wennen: ik kon er niets van maar de rest gelukkigwel. Nina voelde zich eindelijk zo op haar gemak dat ze voor het eerst weer eens eerder ging slapen als de rest!
Zondag: de laatste dag van de tour. Vroeg opstaan om te zwemmen met de dolfijnen. Arnaldo brouwde al vroeg (4 uur) een Cafe Zinho, een zoete koffie. Die hier echt heerlijk is maar ja wat verwacht je ook: This is Brazil!
Om 5 uur voeren we naar een bosje boomtoppen in het water. Daar pikten weeen Duitse moeder en haar 14jarige dochter op. Na een kanotocht van ruim 2 uur kwamen we even na 8en aan bij het dolfijnenezwemmen. De hele rivier zit vol met golfinho's maar deze enefamilieis begonnen met voeren en nu weten de dieren dit zodat ze hier in de buurt blijven.
Ruim 2 uur hebben we gezwommen. Hele gladde beesten die heel leuk bij ons in de buurt kwamen.
Op de terugweg had onze Arnaldo een cachassa (51% suikerrietrum) te veel genomenen het biersmaaktehem ook heel lekker dus we dedener een paar uur langer dan anders over... De Duitsers werden al minder blij,gelukkig hadden wij al het eenen ander met hem meegemaakt zodat we hem bleven vertrouwen. De gemiddelde Braziliaan praat graag. Over van alles en nog wat, ook de mannen. Arnaldo werd er ook openhartiger van.
Na een ongeplande duik midden in de rivier bereikten we uiteindelijk (uren later) de lodge. Na een snelle lunch, een douche en alle bagage weer bij elkaarverzamelen moesten we afscheid nemen. Heel apart hoe snel plaatsen en mensen als eigen aanvoelen. We hadden allemaal wel wat langer willen blijven denk ik. En Luc was erg onder de indruk van de prikkende tranen bij 'onze' gids. (Hoewel wij dit meer weten aan de grote hoevelheid drank was het ook aandoenlijk...)
In Manaus zijn we de 2 blokken terug naar osn hotel gelopen en hebben hier een mooiere kamer dan de vorige gekregen waardoor het nu lijkt alsof we een heel ander hotel hebben gekregen. Luxer en leuker.
Wat eenbelevenis weer, zeker een om goed te onthouden. Maar dat moet lukken want Erik heeft 98 foto's op 1 batterij kunnen nemen, de lodge had geen stroom dus opladen was er niet bij. Helaas kan ik er nu geen publiceren want hoewel ik in een internetcafe zit is de snelheid abominabel.
Eindelijk eindelijk ...
...een blog!
Na een paar heel intensieve dagen hebben we vandaag een rustdag ingepland. Nou ja rustdag. Vannacht vliegen we door naar het strand om daar morgen met een plaatselijke bus meteen een kilometer of 20 verderop hopelijk aan een van de mooiere tropische stranden te bakken!
Maar eerst even over de afgelopen week: uit Rio vandaan zijn we dinsdags via Brasilia (de hoofdstad) naar het regenwoud in het noorden gevlogen. Bij elkaar een hele dagtrip. Om 6 uur stonden we op. Om 7 uur zaten we in de taxi naar het vliegveld. Om even over 9 stegen we op. Pas om half 3 liepen we het vliegveld af om in een bus naar de stad Manaus te rijden.
Meteen op het vliegveld werden we aangesproken door een Braziliaan die Nederlands sprak. Hij was erg aardig en bleek touroperator te zijn.Erik had een middleclass hotel in ons Braziliëboekgevonden en na wat heen en weer geloop tussen kamers kregen we er een met 4 bedden. Niet zo mooi en schoon en ruim als onze eerdere kamers dus de kinderen waren wel een beetje van slag. Gelukkig was er een zwembad :) op de bovenste verdieping en tevens een lekker balkon met tafeltjes om aan te relaxen. Maakt veel goed.
We waren gewaarschuwd geen tours te boeken op het vliegveld maar zijn toch naar het kantoor van deze Tommy gegaan. Daar werden we ontvangen door een andere Tommy: een Nederlander! Hij liet ons aan de hand van foto's zien wat zijn tour zou bieden en na wat onderhandelen hebben we geboekt voor 3 nachten. Omdat de 1e en de laatste dag ook activiteiten hadden tel ik 5 dagen.
's Avonds hebben we gegeten bij een italiaans gestoeld restaurant. Batatas en pizza en het allerlekkerste: caipiriña's.
Manaus is een viezige, bedompte, hete en onaatrekkelijke stad met zwervers, bedelaars, zwerfhonden en -katten en kakkerlakken. Maar gelukkig kwamen we niet voor de stad maar voor de jungle. We moesten nog wel t-shirts met lange mouwen en dichte schoenen kopen want die bleken we voor de avonden en tracks nodig te hebben. Wel weer heel leuk want ze zijn de lokale stalletjes langs gelopen. Veel leuker en goedkoper dan de grote winkels! Bovendien veel chips, snoepjes, cola en wat nootjes omdat we van de vorige keer amazone (Ecaudor '98) hadden geleerd.
Erik heeft zo ongeveer het enige mooie in de stad gevonden en we waren net op tijd voor een engelse tour: het amazonetheater. Eind vorige eeuw gebouwd door rubberbaronnen die alle bouwmaterialen uit het westen lieten komen. 's Avonds weer gegeten bij de italiaan.
Donderdagochtend de rugzakken ingepakt en de paspoorten en koffers in de hotelkluis. Opgehaald door een vrouw die ons naar de passagiershaven leidde. Daar ingestapt in een boot (met een suzuki 150 pk motor, heel goed volgens onze Luc) om te kijken naar 'the meeting of the waters'. De rio negra (zwarte rivier) en de rio solimoes (of zoiets, de gele rivier) botsen voor 4 kilometers eer ze mengen. Daarna door naar een plek waar victoria waterlelies bloeien. En weer door naar een op het water levende familiewaar we met eenanacondaslang op de foto mochten.
Rond 12 uur kwamen we aan in de lodge. Een groot op het water drijvend 'hotel' met echte toiletten en douche. Alleen wel met rivierwater, haha...
Heet heet heet dus meteen een duik. In de namiddag werden we meegenomen voor piranha's vissen. Ons vegetarische Nina ving er als enige een.
Na het avondeten zouden we kaaimannen gaan zoeken maar het voorstel was om dit te doen op de avond van het slapen bij de natives. Om 6 uur word het hier al donker (de evenaar!) en dan komen de muskieten ook meteen. We zijn lekker optijd naar bed gegaan, half 8 ongeveer!
Op bezoek bij neef Marco.
Vandaag zijn we met Marco en vriendin Paula op stap. Erg leuk.
Rio heeft niet echt geweldig weer zoals jullie misschien al begrepen hebben. Maar we zoeken goed naar leuke dingen om te doen. Ten eerste is ons appartement precies wat we er van hadden verwacht. Niet te veel luxe maar wel prima voor ons. Beter dan een hotel.
We hebben de eerste dagen dagen wel wat last gehad van het tijdsverschil maar zijn daar allemaal sinds gister weer goed van bijgekomen.
De eerste dag hadden we direct al wat regen. Maar om het goede gevoel te krijgen en even naar buiten te gaan zijn we een rondje om gegaan. Helaas werden we meteen nat! 's Avonds is Marco meteen op bezoek gekomen met vriendin Paula. Zij ging naar de sportschool en wij zijn met z'n 5en uit eten gegaan. Gewoon italiaans maar wel heerlijk...
De volgende dag zijn we naar iglesia de nosse signora de Gloria (of zoiets) geweest en naar het grootste voetbalstadion ter wereld (...) geweest. Hier hebben we een ticket gekocht om rond te mogen kijken. Maar 's avonds werd er ook gespeeld door een plaatselijke club. Nina, Erik en ik wilden daar ERG graag heen maar omdat het te laat zou worden hebben we het toch maar niet gedaan. Tot groot verdriet van Nina.
De volgende morgen (gister) was het lekker weer en hebben we daar meteen gebruik van gemaakt. Strand. Omdat dit zo heerlijk was hebben wee daar ook maar ontbeten. De kinderen hebben lekker in de branding gespeeld en wij keken ons ogen uit naar het leven dat de zonnige ochtend bracht. Mensen joggend, andere met complete stranduitrusting. 's Middags op naar het centrum. Ik had een hele leuke markt uitgezocht. Maar niet heus! Er was niets meer te doen toen wij aankwamen en dus op naar het volgende agendapunt: een trammetje over een oud aquaduct naar een mooie groene wijkbevolkt door kunstenaars. Omdat het regende zijn we blijven zitten tot het beginpunt en hebben wede metro terug naar huis genomen. Vandaaghadden we om 1 uur met Marco afgesproken. Omdat het voor de verandering weer eens regende waren we mooi dicht bij huis gebleven. Vanochtend hebben we allemaal een uur internet gekregen! Nina mist Malou (en Jessey)erg dus heeft zij op hyves haar nicht en vriendin opgezocht. Erik heeft geld en andere dingen gergeld en Luc heeft weer eens een uurtje op spele.nl gezeten!
Marco en vriendin stondenop de afgesproken tijd voor de deur en samen hebben we gegeten in Santa Theresa. Met het treintje en de metro terug naar Ipanema en het laatste stukje naar Marco's appartment gelopen. Heerlijk aan de wijn, uitgebreid over zijn werk bij Heerema gepraat, Paula is ook een heel lief mens. Luc mag Marco's Ipad uitproberen en Nina zit mooi te schrijven.
Jullie zijn weer bij.
Druk druk druk...
Nog 2 dagen van pakken, opruimen en schoonmaken voor vertrek. Nu het zo'n warm weer is wil ik nog liever dan anders vertrekken uit een brandschoon huis. Twee weken terug hadden we opeens een mierensnelweg in huis. Van de voordeur naar het keukenkastje waar toevallig (...)ook de suikerpot staat. En de groenbak heeft ook nieuwe bewoners erbij. Bah...
Gisteravond hebben Erik en ik de volle vuilniszak zelfs naar de containers van het Zijper Eilant gebracht. Niet in onze eigen grijze kliko. Hoeven we ook niemand te vragen die te legen. Want het is voor ons wel heel leuk dat we zo lang weggaan maar ondertussen hebben we al heel wat mensen moeten vragen dingen voor ons te doen.
Snoopy, Luc zijn konijn wordt verzorgt door onze liefste buurjongen Jaimy. Onze plantenkrijgen water van Helga en Marianne en misschien rapen zij de post ook nog even bij elkaar. De krant laten we 5 weken bij een ander bezorgen. Jessey mag naar4 verschillende adressen: eerst een week naar Marianne, dan een week naar Hesther, twee weken naar Arjan en Henriette en de laatste week naar buurman Ron. Pa biedt ons zondagnacht onderdak enbrengt ons maandagmorgen vroeg ooknaar Schiphol.
Verder moeten er nog maar een paar dingen worden aangeschaft: extra hondenvoer en konijnenvoer. Misschien nog een kleine tube vakantiewasmiddel. (Hoewel? De wasserette is ook altijd handig
Afgelopen dinsdag heeft Nina eindelijk haar zomerkapsel gekregen: vlechtjes. Ze is weer helemaal blij Yvonne. Luc had ook nog geknipt moeten worden maar het wordt deze zomer een Braziliaans kapsel denk ik. Mijn haren groeien weer sinds begin dit jaar. Vier februari (!) liep ik voor het eerst met 'bloot' hoofd over straat. Sindsdien is er nog geen millimeter afgegaan en als de krullen blijven ga ik voorlopig ook nog niet!
Gister om 15.00 uur heeft Erik zijn opdrachtgever gemeld dat hij 'uit de lucht' ging. En het heeft gewerkt want gisteravond zat hij gewoon relaxed bij ons aan tafel en heeft zelfs nog 2 keer in het zwembad gelegen. Toen de kinderen te bed lagen hebben wij voorpret gehad. Doornemen wat we allemaal gaan doen en gaan zien. Heerlijk.
De koffer met kleding zal eigenlijk ook geen probleem zijn na deze zonnige weken. Onze kledingkast is natuurlijk al aangepast, haha.Bikini's en korte broeken! Rio zal rond de 25 graden zijn. Manaus in de dertig en bij het strand ook zoiets. We nemen lekker veel Nivea factor 50 meemaar we zijn al lekker voorgebruind in het zwembad. Gister heb ik er van 2 tot half 6 gezeten. Ik geloof dat ik het er nog nooit eerder zo lang heb uitgehouden. Moet er wel even bij vertellen dat ik bij Katoucha en Helga en alle kinderenzat.
Ikmaak me alleen een beetje zorgen om een dikke arm. Mijn sleeve werkt heel goed maar zal het wel te harden zijn in de warmte?
De kinderen krijgen een SOS Talisman ketting om. Ken je 'm nog? In de jaren zeventig liep de halve wereld er mee rond volgens mij. We hebben extra veel alarmpassen (zgn inlegvellen) zodat we op elk adres een nieuwe in kunnen vullen met het adres van de tijdelijke verblijfplaats.
Nina wordt alweer opgehaald voor zwemmen. Dat is maar goed ook. Omdat wij zo lang weg zijn deze vakantie is ze al vanaf afgelopen donderdag aan het logeren. Zo doet ze tenminste nog even mee met vakantie vieren op het dorp!
Ik heb de laatste dagen even bij mensen rondgevraagd. Vakantieplannen varieeren van Texas , Egypte, Turkije en een cruise langs de fjorden tot de camping in sint Maarenszee. Jullie ook veel plezier en totde volgende blogvanuit Brazilie
Nederland - Brazilie
Ooh, hoe moet dat nu? De dag na de finale vliegen we naar Brazilie en ik hoor nu verhalen over tv's die het raam uitvliegen omdat ze verloren hebben...
Wereldreis 2002/2003
De website van onze reis van destijds bestaat nog.
Voor de mensen die het leuk vinden om deze door te bladeren hier het adres: